Niet zo heel lang geleden droegen voetballers zwarte voetbalschoenen. Schoenen waren functioneel. Voetbalschoenen waren zwart, normaal. Dat was vóórdat werkelijk alles commercie werd. De tijd vóór David Beckham, André Agassi en Michael Jordan. De tijd dat sporters met een enorm bereiklopende reclamezuilen werden. We hebben net het WK achter de rug. Misschien wel het grootste commerciële podium ooit. Als je je als merk hier kunt onderscheiden ziet de hele wereld dat. Het zat vol met opvallende en controversiële momenten. Maar wat ons vooral opviel was een kleur.
Terug bij af
En dit keer was die kleur niet zwart. We zagen een zee aan roze, van grote en van kleine sportmerken. Merken die juist op dit wereldpodium het voetlicht moesten pakken, verdwenen in de massa. We zijn wat dat betreft terug bij af. Maar dit keer is het niet ‘normaal’, het is een grote misrekening.
De logica achter roze
Trendvoorspeller WGSN vertelde in 2024 dat ‘Electric Fuchsia’ de kleur van 2026 zou zijn (Wear The Future, z.d.. Ook rationeel klopt roze in het voetbal. Het tegenovergestelde van roze is limegroen. Op een groen grasveld is roze dus een logische kleur om op te vallen. Het trekt aandacht, tenminste op papier. Met de alomtegenwoordigheid van sociale media is elke sporter ook individueel een merk. Je moeten jezelf onderscheiden van anderen om zo je volgersaantal en marktwaarde te vergroten. Een fluorescerend kleurtje past daar goed bij, het zet het individu in de spotlight. Elke voetballer greep naar dat modieuze, opvallende kleurtje. Maar daar zit precies het probleem. Want als iedereen dezelfde logica volgt, krijg je vanille. Dan wordt iets wat bedoeld was als statement ineens gewoon een uniform. En misschien is dit WK wel een turning point. Een moment waarop zichtbaar wordt dat ratio, data, trendrapporten en commerciële pampering niet automatisch leiden tot iets eigens. Sterker nog: ze maken alles vlak.
Wat je hiervan kunt leren als merk
Veel merken spelen op hetzelfde speelveld. Ze bedienen dezelfde klantbehoefte, hebben te maken met dezelfde marktomstandigheden, dezelfde concurrenten. Alles wat je op papier kunt zetten, kan een ander ook op papier zetten. Wat níet te kopiëren is: de cultuur en de mensen die er werken. Focus als merk daarom wat minder op je uiterlijk, je kleuren, je logo of zelfs je aanbod. Zet je persoonlijkheid in de schijnwerpers. Je waarden, je karaktereigenschappen, maar zeker ook je grillen en eigenaardigheden. Niet alleen in mooie woorden. Wat past wel? Wat past niet? Waar mag het schuren? Maak dat kader duidelijk, en draag het dan over aan je mensen. Geef ze de vrijheid om ermee aan de haal te gaan. Dat wordt soms grappig, soms irritant, en bijna altijd anders dan je had bedacht. Dat moet je managen. Maar het levert iets op wat jij zelf nooit had kunnen verzinnen.
Terug naar het veld
Van elke wedstrijd blijven twee dingen hangen. De goal, en de speler die na afloop voor de camera iets zei wat zijn perschef liever niet had gehoord. Niemand herinnert zich de speler die keurig alle vragen beantwoordde. Die man is roze. *Bron: Wear The Future. (z.d.). Electric Fuchsia Is the Colour of SS2026.WAAROM MANNEN GEEN ROZE MOETEN DRAGEN
